معجون فلاسفه معجون فلاسفه : و مادة الحياة نامند . از اندروماخس قديم است . خواص : جهت امراض بارده مثل مفاصل و فالج و ضعف معده و جگر و تقويت دماغ و حفظ فهم ، و يرقان و قولنج و استسقاء و سنگ گرده و مثانه و تقطير البول و امراض مثانه و مقعد نافع است . طبيعت آن : در سوم گرم و خشك . مضار : محرق اخلاط و مضر محرورين و مصلحش شير تازه و سكنجبين . شربتش از دو مثقال تا چهار مثقال . قوتش تا چهار سال باقى است . صنعت آن : فلفل ، دارفلفل ، زنجبيل ، دارچينى ، كندر ، هليله ، آمله ، حبّ الصنوبر ، شيطرج هندى ، بيخ بابونج ، بالسويه ، با سه وزن عسل بسرشند . و رازى ، پوست نارنج اضافه كرده ، و شيخ ، خبث الحديد به جهت زردآب و خفقان ، و بعضى ، زراوند مدحرج و خصية الثعلب به جهت نعوظ ، و تخم انجره به جهت تصفيهء منى ، و كنجد مقشر به جهت هزال كليه ، و بسباسه و جوزبوا و مويز منقى از هريك به قدر اجزاء عشره اصل اضافه نمايند . « 1 » معجون كمونى / معجون كاسرالرياح معجون كمون : مسمّا به « كاسر الرياح » . خواص : امراض بادى و قولنج و جشا ، درد معده و ضعف آن را كه به سبب ريح باشد ، و بستن حيض ، و اوجاع مفاصل و نقرس و حبس البول را سودمند بود . صنعت آن : زيرهء كرمانى مدبر شش مثقال ؛ سداب ، مصطكى ، از هر يك ، سه مثقال ؛ قرنفل ، ورق گل سرخ ، انيسون ، وج ، نانخواه ، پوست بيرون پسته ، بورهء ارمنى ، از هر يك ، دو مثقال ؛ ادويه [ را ] كوفته ، بيخته ، با سه چندان عسل كف گرفته بسرشند ، و بعد از دو ماه [ مصرف كنند ] . شربتى : دو مثقال بخورند . « 2 »

--> ( 1 ) . محمد مؤمن حسينى طبيب ؛ تحفه حكيم مؤمن ( تحفة المؤمنين ) ، ص 312 . ( 2 ) . محمد حسين عقيلى خراسانى ؛ مجمع الجوامع ( قرابادين كبير ) ، ج 2 ، ص 477 .